تبلیغات
html dir="ltr"> سینما
سینما
تحلیل آمار سایت و وبلاگ
وب‌سایت سینمایی IMDB در گزارشی فهرست بهترین كارگردانان تاریخ سینمای اروپا را منتشر كرد كه با وجود حضور بسیاری از بزرگان هنر هفتم، چهره‌های شناخته‌شده متعددی از قلم افتاده‌اند.




آلفرد هیچكاك؛ چهره افسانه‌ای سینمای تعلیق؛

وی پیشگام تكنیك‌های بدیع در ژانرهای تریلر روانی و تعلیق بود كه طی شش دهه فعالیت سینمایی، بیش از 50 فیلم بلند را كارگردانی كرد. وی شهرت خود را به‌واسطه‌ تبحر مثال‌زدنی‌اش در به‌كارگیری عناصر دلهر، ترس و تعلیق به‌دست آورد، چنان‌كه از او به‌عنوان «استاد تعلیق» نام برده می‌شود.


چارلی چاپلین، اسطور‌ه‌ بی‌بدیل دنیای كمدی؛

وی 65 سال از عمرش را وقف سینما و دنیای سرگرمی كرد كه شروع آن از تالار ویکتوریا انگلستان به‌عنوان پسربچه‌ای پنج ساله آغاز شد و تا سن 88 سالگی ادامه داشت. تكنیك‌های خاص فیلم‌سازی «چارلی چاپلین» تا زمان حیات او برای همه ناشناخته باقی ماند و هرگز درباره آن‌ها صحبتی نمی‌كرد. پیش از ورود به عصر فیلم‌های ناطق، «چاپلین» در سال 1931

«روشنایی‌های شهر» و در سال 1936 نیز «عصر جدید» را ساخت كه به‌راستی از ماندگارترین آثار او هستند. فیلم‌های ناطق و همراه‌با دیالوگ «چارلی چاپلین» با شاهكار معروف‌اش، «دیكتاتور بزرگ» در سال 1940 آغاز شد. از مهم‌ترین آثار او می‌توان از «ولگرد»،‌ «شغل»، «بانک»، «مامور آتش‌نشانی»، «خیابان آرام»، «زندگی سگی»، «دوش‌فنگ» و «زائر» نام برد.


اینگمار برگمن، كارگردان نابغه سینمای سوئد؛

وی از چهره‌های برجسته تاریخ سینمای جهان بود كه در طول شش دهه فعالیت هنری، ‌9 بار نامزد جایزه اسكار شده بود، در توصیف شرایط زندگی انسانی از مایه‌های كمدی، امید، یاس و ناامیدی بهره می‌گرفت. برگمن در طول سال‌ها فعالیت سینمایی در مجموع ‌62 فیلم ساخت كه فیلم‌نامه بسیاری از آنان را نیز خودش نوشته بود و علاوه‌ برآن كارگردانی ‌170 نمایش تئاتر از او یك چهره درخشان در عرصه این هنر نمایشی ساخته بود. «برگمن» در دسامبر ‌2003 از دنیای فیلم‌ كناره گرفت و روز سی‌ام جولای ‌2007 در سن ‌89 سالگی در «فارو» درگذشت؛ در همان روز كه «میكلانجلو آنتونیونی»، كارگردانی فقید سینمای ایتالیا درگذشت. «مهر هفتم»، «چشمه باكرگی»، «فریادها و نجواها» «توت‌فرنگی‌های وحشی» و «فانی و الكساندر» از معروف‌ترین ساخته‌های او هستند.


آندری تاركوفسكی، بهترین كارگردان تاریخ سینمای روسیه؛

تاركوفسكی به‌غیر از دو فیلم آخرش، تمامی آثارش را در روسیه ساخت كه اكثرا مضامین متافیزیك و در رابطه با مسیحیت هستند. نخستین فیلم بلندش را در سال 1962 باعنوان «كودكی ایوان» ساخت. «تاركوفسكی» با این فیلم به شهرت جهانی رسید و 15 جایزه از جمله شیر طلای «ونیز» را كسب كرد. وی اگرچه تنها هفت فیلم بلند ساخت، اما كارنامه سینمایی‌اش سرشار از جوایز و افتخارات سینمایی است كه كسب 9 جایزه از جشنواره كن، جایزه بافتا بهترین فیلم خارجی و شیر طلای ونیز تنها بخشی از كارنامه اوست. «زندگی آندری روبلف»، «سولاریس»، «استاكر»، «نوستالژیا» و «آینه» معروفترین ساخته‌های او هستند.


بیلی وایلدر، از ركوردداران نامزدی جایزه اسكار؛

كارگردان، تهیه‌كننده و فیلم‌نامه‌نویس صاحب‌نام سینمای آمریكا شش‌بار موفق به كسب اسكار و 15بار نامزد این جایزه بود و از این لحاظ یكی از ركورداران تاریخ سینماست. وی پس از اولین تجربه كارگردانی‌اش «بزرگ‌تر و كوچك‌تر»، شهرت جهانی خود را با ساخت فیلم «غرامت مضاعف» در سال 1944 رقم زد كه نامزدی بهترین كارگردانی و بهترین فیلم‌نامه اسكار را برای او به‌همراه آورد. دو سال بعد، «وایلدر» با فیلم «تعطیلات ازدست‌رفته» توانست سرانجام جایزه اسكار بهترین كارگردانی و بهترین فیلم‌نامه را به‌دست آورد. این كارگردان و فیلم‌نامه‌نویس سرشناس در سال 1951 با فیلم «سان‌ست بلوار» اسكار بهترین فیلم‌نامه را گرفت، اما در كسب اسكار بهترین كارگردانی این فیلم ناكام ماند. وی با فیلم «آپارتمان» سه اسكار بهترین فیلم‌نامه، بهترین فیلم و بهترین كارگردانی را گرفت و با فیلم «بعضی‌ها داغش رو دوست دارند» نامزد اسكار بهترین كارگردانی و بهترین فیلم‌نامه شد.


میكل آنجلو آنتونیونی، بنیان‌گذار سینمای مدرن ایتالیا؛

وی اولین فعالیت‌های سینمایی خود را در سال 1942 رقم زد كه با همكاری روبرتو روسلینی، فیلم‌نامه‌ «بازگشت خلبان» را نوشت و پس از آن به‌عنوان دستیار كارگردان «انریكو فولچینونی» مشغول به‌كار شد. اولین موفقیت بین‌المللی این كارگردان بزرگ در سال 1960 با فیلم «ماجرا» رقم خورد كه در جشنواره‌ كن با استقبال همراه شد. او موفقیت‌های جهانی‌اش را با «شب» (1961) و «كسوف» (1962) ادامه داد. اولین فیلم رنگی بنیان‌گذار سینمای مدرن ایتالیا در سال 1964 با «صحرای سرخ» ساخته شد. محتوای فیلم‌های آنتونیونی را اغلب اضطراب، تردید و نگرانی‌های بشر امروز و عدم توانایی او در برقراری ارتباط معنوی با دیگران است. نكته‌ بارز در فیلم‌های او، سكوت‌ها و خلاء‌های زیاد است. «نقطه زابریسكی»،
«مسافر»، «آگراندیسمان» و «كسوف» معروفترین ‌آثار او هستند.


فدریكو فلینی، كارگردان افسانه‌ای سینمای ایتالیا؛

وی از بزرگ‌ترین و مستعد‌ترین فیلم‌سازان دنیای سینما بود كه با فیلم‌های «جاده»، «هشت‌ونیم» و «زندگی شیرین» به اوج شهرت جهانی رسید. در میان تمامی كارگردانانی كه كسب اسكار را تجربه كرده‌اند، «فدریكو فلینی» توانست چهاربار جایزه اسكار بهترین فیلم غیرانگلیسی را كسب كند و از این حیث همچنان ركورددار است. فلینی در سال‌های 1956 برای «جاده»، 1957 برای «شب‌های كابیریا»، 1963 برای «هشت‌ونیم» و در سال 1974 برای «آماركورد» چهار اسكار بهترین فیلم غیرانگلیسی را برای سینمای ایتالیا به‌همراه آورد. در آغاز دهه‌ی 60 فلینی دو شاهکار سینمایی خود «زندگی شیرین» و «هشت‌ونیم» را خلق كرد. «زندگی شیرین» محصول 1960 نامزدی اسكار بهترین فیلم‌نامه و كارگردانی را برای فلینی به‌همراه آورد و در جشنواره كن موفق به دریافت جایزه نخل طلا شد. این فیلم سه ساعته چشم‌انداز وسیعی از زندگی جامعه ایتالیایی را از دید یک روزنامه‌نگار نشان می‌دهد‌. شاهکار ارزنده و تحسین‌برانگیز فلینی در سال 1963 به سینمای جهان معرفی شد. «هشت‌ونیم» كه نامزد جایزه اسكار بهترین كارگردانی و بهترین فیلم‌نامه شد، شاخص‌ترین اثر كارنامه سینمایی فلینی محسوب می‌شود.


لارس فون تریر، كارگردان دانماركی برنده نخل طلا؛

«فون تریر» را به‌عنوان محرک اصلی و احیاکننده صنعت فیلم‌سازی دانمارک می‌شناسند که تاثیر بسزایی در پیدایش نسل نو کارگردانان دانمارک و سراسر جهان داشته ‌است. اهمیت فیلم‌های او تنها به‌خاطر نقش محوری در شکل‌گیری "پیمان دگما 95" نیست، بلكه فیلم‌های او ازنظر موضوعی دامنه‌ بسیار وسیعی دارند و از آونگارد تا بازسازی کلاسیک‌های را شامل می‌شوند. در سال 1983 «فون تریر» تصمیم به ساخت سه‌گانه‌ای درباره اروپا گرفت كه در آنها آسیب‌های روانی اروپای آینده به تصویركشیده شده است. اولین قسمت از این تریلوژی فیلمی بانام «عنصر جنایت» بود که در سال 1984 ساخته شد. «رقصنده در تاریکی»، «شکستن امواج»، «داگ ویل»، «ضدمسیح»، «مالیخولیا» و «اروپا» از آثار سرشناس او هستند.


رومن پولانسكی، كارگردان لهستانی برنده اسكار و نخل طلا؛

وی دوران كودكی‌اش را در بحبوحه جنگ جهانی دوم گذراند و در هشت سالگی آلمان‌ها والدین‌اش را به بازداشتگاه‌های مرگ فرستادند. وی در دهه 50 وارد عرصه بازیگری شد و در فیلم «یك نسل» (1954) به كارگردانی «آندره وایدا» بازی كرد و وی اولین فیلم بلند خود را در سال 1962 بانام «چاقو در آب» ساخت. سال 2002 بود كه پولانسكی شاهكار سینمایی‌اش را به جهانیان معرفی كرد؛ «پیانیست»، فیلمی درباره‌ جنایت‌ نازی‌ها در جنگ‌جهانی دوم كه همیشه او را آزار می‌داد. این فیلم آمیزه‌ای از خاطرات پولانسكی و رمان «مرگ یك شهر» نوشته‌ی «ولادیسلاو اشپیلمن» بود كه آكادمی اسكار را مجبور كرد، سرانجام جایزه‌ بهترین كارگردانی سال 2002 را به او بدهد، هرچند خود او در مراسم حاضر نبود و «هریسون فورد» آن را دریافت كرد. «پیانیست» جایزه‌ نخل طلای كن را گرفت و در جوایز «سزار» فرانسه، جایزه‌ بهترین فیلم و بهترین كارگردانی را نیز كسب كرد.


در رتبه های بعدی فهرست بهترین كارگردانان تاریخ سینمای اروپا كه شامل فیلم‌سازان غیراروپایی فعال در قاره سبز نیز می‌شود می‌توان از «میشل هانكه»، «نوری بیلگه جیلان»، «كریستوف كیشلوفسكی»، «سرجیو لئونه»، «فریتز لانگ»، «دیوید لین»، «الیا كازان»، «ژان لوك گدار»، «تئو ‌آنجلوپلوس»، «امیر كاستاریكا»، «فاتح آكین»، «لوك بسون» و «پدرو‌ آلمادوار» نام برد.

* * *

«آلفرد هیچكاك» كه در این فهرست در رتبه اول قرار دارد، متولد سیزدهم اوت 1899 در لندن بود كه روز 29 آوریل 1980 در سن 81 سالگی درگذشت.

«هیچكاك» پس از یك دوره‌ موفق فیلم‌سازی در زادگاهش انگلستان كه هم فیلم‌های صامت و هم فیلم‌های صدادار را شامل می‌شد، به هالیوود پیوست و در سال 1956 با حفظ ملیت انگلیسی، شهروندی آمریكا را پذیرفت.

او طی شش دهه فعالیت سینمایی، كه از عصر فیلم‌های صامت تا فیلم‌های همراه با دیالوگ‌ و فیلم‌های رنگی را شامل می‌شد، بیش از 50 فیلم بلند را كارگردانی كرد. از او هنوز به‌عنوان یكی از برترین كارگردانان تاریخ سینما یاد می‌شود.

«هیچكاك» شهرت خود را به‌واسطه‌ تبحر مثال‌زدنی‌اش در به‌كارگیری عناصر دلهره، ترس و تعلیق به‌ دست آورد، چنان‌كه از او به‌ عنوان «استاد تعلیق» نام برده می‌شود.

این كارگردان برجسته، اولین فیلم خود را در سال 1922 در انگلیس با نام «شماره 13» آغاز كرد كه البته نیمه ‌تمام ماند. وی از سال 1939 عمدتا در آمریكا آثار خود را تولید و عرضه می‌كرد. در سال 1925 «مایكل بالكون» از شركت فیلم‌سازی «گینزبورو پیكچرز» این فرصت را به «هیچكاك‌» جوان داد تا اولین فیلم بلند خود را با عنوان «باغ تفرجگاه» در آلمان بسازد.

«هیچكاك» اولین تجربه‌ ساخت فیلم‌های دلهره‌آور را با فیلم «مستاجر» به‌ دست آورد. اكران این فیلم در انگلستان در سال 1927 با موفقیت چشمگیر و استقبال بی‌نظیری از سوی مردم و منتقدین همراه شد. همچون دیگر فیلم‌های نخستین «هیچكاك»، این فیلم نیز از تكنیك‌های اكسپرسیونیست تاثیر پذیرفته بود كه او آنها را مستقیما در آلمان فرا گرفته بود.

در سال 1929«هیچكاك» تصمیم گرفت دهمین فیلم خود را با نام «حق‌السكوت» بسازد و درحالی كه هنوز در مرحله تولید بود، استودیوی سازنده آن تصمیم گرفت تا آن را به اولین فیلم همراه با دیالوگ سینمای انگلیس بدل سازد.

پس از ساخت فیلم‌هایی چون «مردی كه زیاد می‌دانست»(1934) و «39 پله»(1935)، هیچكاك روند موفقیت‌های خود را با ساخت فیلم «خانم ناپدید می‌شود» ادامه داد. «عقاب كوهستان»(1926)، «حلقه»(1927)، «همسر دهقان» (1928)، «قتل»(1930)، «ماری» (1931)، «غریب و غنی» (1931) و «مامور مخفی» (1936) دیگر ساخته‌های هیچكاك در این سال‌ها بودند.

وی در اوج موفقیت و شهرت به هالیوود پیوست و اولین فیلم آمریكایی‌اش را در سال 1940 با نام «ربكا» ساخت؛ هرچند داستان این فیلم در انگلیس و اقتباس از رمانی نوشته‌ نویسنده‌ انگلیسی «دافنه دو موریر» اتفاق می‌افتد.

«خبرنگار خارجی» دومین فیلم آمریكایی «هیچكاك» بود كه در قالب ژانر تریلر، داستان آن در اروپا اتفاق می‌افتاد كه البته توانست در سال 1940 نامزد جایزه اسكار بهترین فیلم شود. این فیلم در اولین سال وقوع جنگ اول جهانی ساخته شد و الهام گرفته از رویدادهای در حال تغییر در اروپا بود.

فیلم‌های هیچكاك در دهه‌ 40 بسیار متنوع بودند؛ از اثر كمدی رمانتیك «آقا و خانم اسمیت»(1941) تا درام دادگاهی «پرونده‌ بهشت» (1947) و اثر تاریك «سایه یك شك» (1943). در سال 1941 «هیچكاك» برای اولین‌بار در سمت تهیه‌كننده و كارگردان فیلم، «سوءظن» را ساخت. این فیلم جایزه‌ اسكار بهترین بازیگر زن و جایزه‌ انجمن منتقدان فیلم نیویورك را برای «خوان فونتاین»، بازیگر آن به‌همراه آورد.

«هیچكاك» یك سال بعد فیلم «خرابكار» را برای كمپانی «یونیورسال» ساخت و در سال 1944 فیلم «قایق نجات» را براساس رمانی از «جان اشتاین بك» برای كمپانی «روباه قرن بیستم» ساخت. این فیلم از آنجایی‌كه سكانس‌هایش تنها در یك قایق گرفته شده‌اند، محدودترین فیلم این كارگردان محسوب می‌شود.

این كارگردان انگلیسی پس از آن برای دیدار از زادگاهش به انگلستان بازگشت و در این حین دو فیلم كوتاه فرانسوی‌زبان برای وزارت اطلاعات انگلیس ساخت. پس از بازگشت به آمریكا، وی دو فیلم «طلسم‌شده» (1945) و «بدنام»(1946) را ساخت كه در این فیلم «اینگمار برگمن»، فیلم‌ساز افسانه‌ای سینمای جهان نقش‌آفرینی داشت. «بدنام» به فروش چشم‌گیری دست یافت و یكی از موفق‌ترین آثار سینمایی «هیچكاك» نام گرفت.

اولین فیلم رنگی «هیچكاك» در سال 1948 بانام «طناب» به‌ روی پرده سینماها رفت كه با نقش‌آفرینی «جیمز استوارت» همراه بود.

در سال 1950، هیچكاك فیلم «وحشت در صحنه» را برای كمپانی «برادران وارنر» ساخت. پس از آن بود كه فیلم پرفروش «غریبه‌ها در قطار» (1951) را با استفاده از تركیبی از المن‌های فیلم‌هایش در آمریكا و انگلیس ساخت. سپس در فیلم «ام را نشانه قتل بگیر» (1954) از تكنیك فیلم‌برداری سه‌بعدی برای اولین‌بار استفاده كرد.

فیلم‌های «پنجره‌ عقبی» (1954) و «برای گرفتن دزد» (1955) از دیگر فیلم‌های موفق «هیچكاك» در دهه‌ 50 بودند. «مرد عوضی» (1957) آخرین فیلم «هیچكاك» برای كمپانی «برادران وارنر» بود. این فیلم سیاه و سفید، تنها نقش‌آفرینی «هنری فوندا» را به‌همراه داشت.

فیلم «سرگیجه» محصول سال 1958 با نقش‌آفرینی دوباره‌ «جیمز استوارت» اگرچه در گیشه چندان موفقیتی به‌دست نیاورد، اما بسیاری آن را یكی از شاهكارهای «هیچكاك» می‌دانند كه در جشنواره‌ فیلم سن‌سباستین اسپانیا، جایزه‌ صدف نقره‌ای را به ‌دست آورد.

پس از «سرگیجه»، هیچكاك سه فیلم موفق دیگر ساخت كه هریك اعتباری كلان به كارنامه‌ سینمایی این كارگردان صاحب‌سبك افزودند. «شمال از شمال‌غربی» (1959)، «روانی» (1960) و «پرندگان» (1963) سه اثر ماندگار سال‌های پایانی فیلم‌سازی او بودند.

با آغاز دوران پیری و نشانه‌های بیماری در «هیچكاك»، جدیت او در ساخت فیلم كمرنگ شد و در دو دهه‌ پایانی عمر، او تنها چندفیلم تریلر جاسوسی از جمله «پرده‌ پاره» (1966) با نقش‌آفرینی «پل نیومن» و فیلم «توپاز» (1969) را ساخت.

پس از بازگشت به انگلیس، او آخرین فیلم موفق خود با نام «جنون» را در سال (1972) به نمایش درآورد. «توطئه خانوادگی» نیز آخرین فیلم ساخته‌ «هیچكاك» بود كه در سال (1976) ساخته شد.

«آلفرد هیچكاك» در سال 1980 از سوی ملكه الیزابت دوم به دریافت لقب «سر» نائل آمد؛ هرچند مرگ فرصت آن را به او نداد تا رسما آن را دریافت كند و چهارماه پس از اعلام آن، در روز 29 آوریل 1980 در سن 80 سالگی بر اثر نارسایی كلیوی در لس‌آنجلس درگذشت.

«هیچكاك» طی 60 سال فعالیت سینمایی، به‌واسطه‌ ساخت آثار برجسته موفق به كسب جوایز متعددی شد كه شاید مهم‌ترین آنها جایزه‌ی یادبود آكادمی اسكار در سال 1967 باشد. او پنج‌بار در سال‌های 1960 برای فیلم «روانی»، سال 1940 برای «ربكا»، سال 1944 برای «قایق نجات»، سال 1945 برای «طلسم‌شده» و سال 1954 برای «پنجره عقبی» نامزد جایزه‌ اسكار بهترین كارگردانی شد.

وی همچنین نامزد اسكار بهترین تهیه‌كننده برای فیلم «سوء‌ظن» در سال 1941 شده بود. فیلم‌های «ربكا»، «خبرنگار خارجی» و «طلسم‌شده» نامزد اسكار بهترین فیلم نیز بودند. شانزده فیلم ساخته‌ او نامزدی اسكار را به‌دست آوردند كه او خودش برای شش فیلم نامزد اسكار شد.

در سال 2008، چهار فیلم «سرگیجه»، «پنجره‌ عقبی»، «شمال از شمال‌غربی» و «ام را نشانه قتل بگیر» از سوی انجمن فیلم آمریكا در فهرست 10 اثر برتر سینمای جنایی جهان قرار گرفتند.

 

................................................

منبع: ایسنا

موضوع مطلب : ترین ها,
ارسال شده توسط komeil keshtgar در ساعت 10:56 ب.ظ | نظرت شما ()